آقا مهدی: سه شنبه 12 بهمن 1395 04:32 ب.ظ نظرات ()

آخرین باری که خورشید در پشت ابر پنهان شد

و نوری بر حقیقت نتابید، تلالو حقیقت بر روح و روان نمایان نشد و رنگ آرامش به سیاهی گرایید

آری!

انسان گاهی در ذهن خویش ابری میسازد و خورشید وجدان و آگاهی را پنهان مینماید.

افسوس...

میداند و انجام نمیدهد

در بحر ظلمات میجوید و نمی یابد

سرنوشتش چگونه خواهد گذشت!؟

آدمی از جهل خویش آسیب زیادی نمیبرد اما خرمن ها ضرر و خسران را از آگاهی اندک حمل میکند مانند زنجیر هایی که بر گردن خویش افکنده است!

انسان جاهل میترسد چون دنیای سیاه است

تا نبیند جای ننهد پای!

اما آنکه اندک میداند همچنان اسب چموش میتازد و میرود و نمیابد و از زیبایی ها به راحتی میگذرد!!

و اما علاقه مخدری خاطره آورست

آدمی میداند که آسیب میبیند ولی میخورد و مینوشد نمیتواند دل خویش را رها کند

و هوای خویش را رام کند

در حالی خدا آن را مسخر و رام شده انسان ساخت و اکنون ادمی مسخر و رام دل خویش شده است!


در مسیر عشق (اشد حب) باید بگذری از هر چه هست/ لن تنالوا البر حتی تنفقوا مما تحب